kerstgedicht

Nog inne keer mî Kerst

  •   keer gelezen   Ingezonden

Ze denkt dèsse dî jaor heure leste Kerst zal viere
nog inne keer mî z’n alle aon ’t dinee
dicht bê mekaar zódèsse ’t wèrem krijgt.

Ze zwijgt alzééker zeuve wééke
en graaft nao alledaagse woorde
want ze wit ‘r ginne raod mî
hoe ze’ t de keinder moet vertelle

vurvloekt die woekerende celle
want Jizzus nog aon toe, die zitte óóveral.

Mi weemoed kikt ze
nao ’t mènneke in de stal en zie
hoe die ’t houte kruis d’n bèrg op moes draage.

’n Godswónder veint ze’t dèttie dè
ùt liefde vur ons hî gedaon
en lut in stilte al d’r troane gaon.

Straks zal ze zachjes zinge um de pijn te dóóve
‘t gloria laote klinke rónd d’n bóm vól licht

efkes nie wille wééte, geniete van ’t ééte
mî hil d’r wééze en allemaol saame
alléén nog mar op dè móment gericht.

Ans van Kessel (Stevensbeek)

Genomineerd voor het Brabants kerstgedicht 2020

Meer berichten