Foto:
INGEZONDEN

‘Houdt het nou nooit op?’

  •   keer gelezen   Ingezonden

‘Houdt het nou nooit op?!’ Is een citaat uit de film Zwartboek (2006). Deze zin komt vaak in mij op als ik weer onrecht ervaar, en het gevoel van machteloosheid mij overspoeld. 

Ik ben een groot fan van het programma ‘Opstandelingen’ (BNNVARA). Het verzamelen van de verhalen, toetsen van de feiten, hoor en wederhoor. Maar al te vaak is de verontwaardiging van mij als kijker onvoorstelbaar groot wanneer de betreffende gemeente, persoon of instelling doet alsof er een kreukel in een vel papier moet worden gladgestreken. Ik kan mij zo voorstellen dat deze onderwerpen een keer langskomen op een visite of een feestje en iedereen het echt heel erg vind. Terwijl het eigen leven weer door gaat.

Het echte leven van Rien en Anita Xhofleer staat al drie en een half jaar stil. Met daar tegen over nog altijd een zwijgend college van burgemeester en wethouders. Verheven boven het volk. Stoïcijns, uiterlijk onbewogen, overtuigd van hun gelijk. Misschien zijn ze wel uitgepraat, hoewel ze nog niets hebben gezegd.

Het is toch beter om in gesprek te zijn als overheid dan dat je zelf creëert dat “het volk” zich tegen je keert. Wat mij verbaast en verontrust is dat de gemeenteraad zo makkelijk mee lijkt te gaan in al deze inhumane en on- democratische besluitvorming. De raad zou de luis in de pels van de gemeente moeten zijn, kritisch en lastige vragen niet uit de weg gaand. Dat is dus het tegenovergestelde van je hand opsteken bij een stemming maar eerst kijken of de burgemeester wel zijn hand opsteekt.

Democratie en transparantie is dus iets anders dan na veel te lange tijd je opgevraagde WOB verzoeken terug te krijgen waarbij alleen de punten en komma’s onderhand niet zijn zwartgelakt.

Ik voel de minachting voor “het volk” het uitlachen van al die domme mensen. Het maakt me zo boos! Waarom komen we in Nederland niet meer in opstand!? Waarom kan het je onmogelijk worden gemaakt om je recht te halen? Terwijl je hele leven instort!

Al was het maar een gesprek met de burgemeester, dan bedoel ik een dialoog met inhoud, dus niet het smalend wegwuiven van de problemen van een ander zijn leven. De ander die je kan maken en breken. En wat doe je als burgemeester? Helemaal niks!

Tenminste niet voor je medemens. Of de burger waar jij verantwoordelijk voor bent. Maar wel heel verbaasd zijn als mensen zich boos naar je uitlaten. Misschien is Burgemeester Hillenaar van Teflon, alles glijd zo van hem af…

Henk Straaten, Cuijk

Meer berichten