Logo kliknieuws.nl/stadskrantveghel
Foto:
Column Hans van der Wijst

Opruimlamlendigheid

  •   1723 keer gelezen

De basis van mijn columns wordt voor 95 procent bepaald door verbazing. Kunt u geloven of niet. Ik zie iets, hoor iets, beleef iets, verbaas me daarover en beschrijf het. Klinkt simpel, maar zo ervaar ik het ook. Zou elke dag verhaaltjes kunnen schrijven. Ik verbaas me namelijk vaak. Wanneer mij gevraagd wordt hoe onderwerpen tot stand komen leg ik het uit zoals hierboven beschreven. Wordt regelmatig aan getwijfeld. Want, beweren deze ongelovigen, wie columns schrijft moet daar toch vooral ergernis en boosheid bij voelen. Over het algemeen stel ik ze dan teleur met mijn uitleg. Beide verhittende emoties kunnen niet típpen aan verbazing!

Bovenstaande inleiding ontstond toen ik tijdens het kerstreces vaststelde dat ik in 2020 (twintigtwintig) mijn twintigste jaar in ga als columnist in achtereenvolgens De Veghelse Krant, Stadskrant Veghel, De Koerier en opnieuw Stadskrant Veghel. Had ik nooit volgehouden als onvrede al die tijd mijn drijfveer was geweest. Verbazing, maar ook nieuwsgierigheid wonnen het meestal. Emotie is de laatste jaren veel te bepalend geworden, grotendeels door en op de sociale media. Goed nadenken en uitgaan van pure feiten hobbelen daar maar wat achteraan. In veel gevallen helemaal níet trouwens. Trendwatcher Adjiedj Bakas sprak onlangs mooi over een 'emotie-revolutie' die momenteel over het land raast. Hoe waar is dát!? Kan zo op de Van-Dale-Woord-van-het-Jaar-lijst.
Columnist Marcel van Roosmalen beschreef het heerlijk op z'n Van Roosmalens: 'Meningen en tradities worden hier als vrijheid opgediend. Ze gaan rond met de schaal en als je zegt dat je het niet meer blieft worden ze boos'. Las ergens in een naamloos commentaar: 'Op de wereld náást de barricades moet het gesprek worden gevoerd.' Tussen die verbazingwekkend rake regels doorlezend denk ik dan aan de achterliggende boodschappen als: 'Luíster gewoon eens naar elkaar.'

Het wordt tijd dat we onszélf eens wat minder serieus gaan nemen. Ik schrijf graag, prikkel wat en wat anderen van mijn columns vinden, ach… Oplettende lezers zullen nu misschien even de beginregel opzoeken. Die Van der Wijst kan wel mooi lullen, maar als zijn columns voor 95 procent bestaan dankzij verbazing, hoe zit het dan met die overige 5 procent?

Die bestond deze week uit verbijstering over de ongelooflijke hoeveelheden vuurwerktroep met desastreuze aantallen plastic dopjes die her en der weer in Meierijstad zijn blijven liggen. Heb die weinig toevoegende emotie echter vrij snel weer om weten te zetten in 95 procent oprechte verbazing over zó veel opruimlamlendigheid…

Meer berichten