<p>Ben van den Oetelaar wordt bedankt voor bewezen diensten door Blauw Geel-voorzitter Edwin van den Boom.</p>

Ben van den Oetelaar wordt bedankt voor bewezen diensten door Blauw Geel-voorzitter Edwin van den Boom.

Column Hans van der Wijst

Onnoemelijk

  •   keer gelezen

Wat hebben de soap rondom de vaderlandse kabinetsvorming en een verhaal in de Stadskrant Veghel van afgelopen week over de Veghelse voetbalscheidsrechter Ben van den Oetelaar met elkaar gemeen? Probeer ik uit te leggen.

De teloorgang van het respect voor zowel politici als scheidsrechters vertoont grote gelijkenis. Wie tegenwoordig hardop zegt politicus of voetbalscheidsrechter te willen worden, wordt vaak voor gek verklaard. Of…grote dapperheid toegekend. Argumenten van de dapperen: ‘Wie niet tegen kritiek kan, moet geen scheidsrechter worden’…en…‘In de politiek moet je nu eenmaal tegen een stootje kunnen’. Hun overkoepelende dooddoener: ‘Er zijn nu eenmaal mensen die overal kritiek op hebben’…

Ja, aan me hoela! Dus gemolesteerd kunnen worden door (soms tijdelijke) gedragsgestoorden of bedreigd worden via internet of zelfs een galg voor je opgericht zien door mentaal geschifte medemensen, zijn inmiddels ‘normale’ bijverschijnselen? Onder het mom dat je alles moet kunnen ‘zeggen’ in dit land? Is dat nog uit te leggen aan politieagenten, ambtenaren, leerkrachten, verzorgend personeel en die snel slinkende groep vrijwilligers op alle mogelijke terreinen? Nee, natuurlijk niet. En wie wil deze taken straks nog op zich nemen als je het risico loopt aangeschoten wild te worden, terwijl er ook genoeg andere keuzes te maken zijn voor wél ‘leuke beroepen of hobby’s’? Je laat je toch niet verrot schelden, bedreigen of zelfs molesteren omdat ‘het er nu eenmaal bij hoort’?

Natuurlijk maken politici fouten, menselijk, maatschappelijk of soms zelfs juridisch. Helaas staat machtswellust en geldgewin bij een aantal van hen nog steeds voorop. Maar hé, het zijn net mensen hè. Natuurlijk nemen scheidsrechters regelmatig verkeerde beslissingen. Maar hé, het zijn net sporters hè. Uiterst zorgelijk is, dat vogelvrijverklaring van een aantal beroepen en maatschappelijke taken aan een enorme opmars bezig is. Daarom is het zaak voor duidelijke rugdekking te zorgen. Hoe? Met transparante wetten, adequate sportbonden, capabele bestuurders, maar ook begripvolle en geduldige kiezers en toeschouwers. Anders zal de (af)rekening hoog blijken te zijn. Hoe hoog? Onnoemelijk.

Terug naar Ben. Dat Veghels plaatselijke scheidsrechterlegende zichzelf ‘onnoemelijk goed’ noemde, schatte ik in als zelfspot. Dat ie het zo lang heeft volgehouden is voor mij een raadsel. Heb zelf een jaar of vijfendertig van Ben’s kwaliteiten mogen genieten. Had…achteraf gezien…wel eens in zijn huid willen knijpen. Die moet gruwelijk dik zijn geweest. Eigenlijk had Ben consequent en direct alle beledigingen en zelfs (verbale) bedreigingen op moeten schrijven. Dat zou veel ogen wellicht tijdig hebben geopend. Onnoemelijk veel…

Meer berichten