Lathouwers

  •   keer gelezen   Column

Columnist Hans Tervoort is een prototype Bosschenaar: grôte bek, klein hartje, bedenkt concepten voor reclames, is docent Nederlands, organiseert ludieke evenementen, zingt als L.Vis, danst met de Dansmari’s, zingt en schrijft bij de Foe Jong Bende, houdt van een biertje, van zijn vriendin Irene en van zijn kinderen Nadine, Jasmijn en Kees. Reacties op deze column mogen naar
.


[image=224619]

Er staan de laatste tijd toch hele positieve berichten in de krant over de crisis. Zo zouden we behoorlijk uit het dal aan het klimmen zijn, zouden we het ergste nu toch echt achter de rug hebben en wordt 2015 een fantastisch economisch jaar. Daarom schrok ik toch behoorlijk van een onvoorstelbaar bericht in de krant vorige week: Lathouwers is failliet. Lathouwers hoort bij Den Bosch zoals ‘nne bukkem, een Bossche koek en een sjeklade bol. Voor diegenen die jaren onder een steen hebben gewoond: Lathouwers was een garage die al sinds 1848 in Den Bosch zit. Toen waren er nog niet eens auto’s!

Inderdaad, Lathouwers is begonnen als een handel in bouw en reparatie van rijtuigen. In de Postelstraat. Ooit zag de hele oude heer Lathouwers op een beurs in Parijs een ‘koets zonder paarden’ en ging zich daar eens in verdiepen. Dat deed hij zo goed dat hij hoogstwaarschijnlijk de carrosserie van eerste autobus van Nederland ontwierp. Vanaf 1926 verkochten zij Opels en Vauxhalls. Ook mijn eerste ervaring met een garage was die van Lathouwers. Als ik naar school liep, kwam ik altijd langs de vestiging aan de Pettelaarseweg waar ik vaak gebiologeerd heb staan kijken naar die hoge bruggen. De familie Lathouwers is niet meer weg te denken in Den Bosch. Tenslotte is er eentje van Lathouwers getrouwd met Wim Kersten en wie weet inspireerde zij hem tot al die prachtige liedjes. Mieke Lathouwers is al weer jarenlang voorzitter van de hockeyclub. En dan natuurlijk Piet die honderd jaar Peer van de Muggenheuvel was.

Eergisteren las ik dat Lathouwers wordt overgenomen door de Van Mosselgroep. Dan gaat snel, dacht ik nog. Ik zag Piet vanmorgen lopen. “Dag meneer van Mossel”, zei ik. Hij knikte al terug. Is er nu al aan gewend...

Meer berichten