Debbie de Graaf: Spelvreugde als brandstof

  •   keer gelezen   Sport
UDEN – Ze is pas 20, maar speelt al een paar jaar in het eerste vrouwenteam van volleybalclub Saturnus. Studeert als derdejaars Biomedische wetenschappen in Nijmegen. De kracht van Debbie de Graaf ligt hoog aan het net. Haar lengte en slagkracht hebben al heel wat punten opgeleverd voor de Udense volleybalclub. Hoogste tijd voor een gesprek met de middenaanvalster van Volleybalclub Saturnus.

Door: Peter Kuijpers

[image=294275]

Saturnus had een matige start, beter gezegd de verwachtingen waren best hoog. De Graaf: “Dat klopt. Individueel zijn we best allemaal goede speelsters, maar om er als team te staan is dat best lastig. Er zijn vier nieuwe speelsters en die afstemming moeten we nog vinden. Natuurlijk heeft ook het stoppen van Daphne Sgroot als libero voor wat chaos gezorgd. Nu speelt iedereen wel eens libero en dat is eigenlijk niet zoals het hoort.” Sgrootje nam afscheid einde vorige seizoen. Krijgt dan spijt of zag kansen met de versterkingen die kwamen. Dan is na een paar wedstrijden het plotse stoppen op zijn zachts gezegd vreemd? “Dat is ook zo. Het was toch weer een inschatting van werk en sport. Ze gaat geloof ik in Tilburg wonen of woont daar al. Heb ook het idee dat Daphne voelde dat ze er als libero maar een beetje bijhing in het team. wat overigens zeker een misvatting is. Ze was echt een kracht voor ons team.”

Lastig schakelen
De aftrap van de competitie tegen Bok was goed en gaf een 3-1 zege. Daarna verlies bij Hajraa en winst op Activia en Nuvoc. De echte deceptie kwam op 1 november met het kansloze 1-3 verlies thuis tegen Achilles uit Beugen. “Ik vond het echt dramatisch en het liep voor geen meter. Er stond ook niemand op die het team bij de hand nam. Niemand zat in die wedstrijd of kon de schouders eronder zetten.” Wellicht de chemie of het nog niet op elkaar ingespeeld zijn kan dan een oorzaak zijn: “Dat is het zeker. Voor mij in ieder geval wel. Anke van de Rijt is spelverdeelster en daar moet ik ook nog aan wennen. Ik moet anticiperen op wat zij gaat doen en dat is soms lastig schakelen. We trainen en werken hier hard aan dus uiteindelijk gaat dat goed komen. Ik vind trainen leuk. Dat heb ik echt nodig. Ben een trainingsbeest en kan me daar heel goed in vinden.”

[image=294276]

Verbeterpunten
Mike van den Heiligenberg kwam uit eigen club over als trainer naar dames-1. Dat is ook weer wennen. “Ik heb Mike altijd gehad als coach van het tweede team. Hij is heel erg met het spel zelf bezig. Gewoon alles laten draaien. In vergelijk met Peter Barenbrug die technisch goede dingen en verbeterpunten had. Mike heeft dat wat minder. Vorige seizoen was Ed Brienen coach en die speelde altijd heel erg in op het gevoel. Dat je vanuit een goed gevoel een goede wedstrijd kan spelen. Mike is daar weer wat directer in wat ik wel kan waarderen.” Saturnus gaat zeker nog groeien dit seizoen. Het team herbergt te veel volleybaltalent om te blijven hangen: “Dat gaan we zeker doen. Als we aan elkaar gewend zijn gaat dat komen. Als team zeker daar ben ik van overtuigd. Als het spelletje loopt en we spelen zoals we willen spelen ben ik daar niet bang voor. Dan gaan er echt nog hele mooie wedstrijden komen.”

Pretmakers
Sfeer is leuk maar slechts een romantische bespiegeling die alleen werkt als er gewonnen wordt. Toch zijn gangmakers nodig in een team. “Absoluut, ik ben niet zo’n schreeuwer, althans ik begin maar zelden. In de kleedkamer zijn er ook wel van die pretmakers dat is wel leuk.” De oude zaal is nog slechts een herinnering, toch had het wel iets. De geur van het dagmenu, publiek dicht op het veld het lage plafond! “Dat klopt wel. Toch vind ik het Muzerijk beter. Fijne zaal alleen is het zomers erg warm en de binding met publiek is minder. Boven de supporters achter die massale ruit. Die horen ons niet en wij niets van hun. Dat is wel jammer, voor de rest niets dan lof.”

Saturnus speelt aanstaande zaterdag om 17.00 uur uit bij Particulare in Den Dungen.

[image=294277]
Meer berichten