Tommy van den Eijnde (links) met zijn fietspartner Yorick Bos (foto Cees de Vries).
Tommy van den Eijnde (links) met zijn fietspartner Yorick Bos (foto Cees de Vries).

Tommy van den Eijnde: 'Snelheid geeft mij de grootste kick'

  •   keer gelezen   Sport

ZEELAND | Hij zette zijn studie 'voeding en diëtetiek' even on hold en zegde zelfs zijn studentenkamer op om zich volledig op zijn sport te kunnen richten: Tommy van den Eijnde (24). De inwoner van Zeeland verhuist van Nijmegen naar Alkmaar om dagelijks intensief te kunnen baanwielrennen. Zijn doel: eerst het WK, daarna de Paralympische Spelen in Rio de Janeiro.

Door Ted Gijsel

Tommy is visueel beperkt. Dat ontdekte hij pas in de brugklas, toen hij moeite had de rijtjes Franse woorden op te schrijven. "Dat gaat namelijk niet zo gemakkelijk fonetisch", vertelt Tommy. "Toen kwam aan het licht dat ik door een oogziekte maar 20 procent zag, inmiddels is dat teruggelopen tot 1 procent nu. Zelf had ik geen idee, als kind wist ik niet beter. Ik heb nooit een ander referentiekader gehad. Op de basisschool haalde ik prima resultaten, dus er leek niets aan de hand. Toen ik het hoorde, was dat wel even lastig. Ik zag evenveel als de week ervoor, voor mij was er niets veranderd. Maar ineens was ik wél visueel beperkt…"

Talentendag
De jaren die volgden, waren lastig voor Tommy. "Sporten speelde toen een belangrijke rol voor me. Ik deed gewoon mee met gymlessen, voetbal, hockey, noem maar op. Daar haalde ik veel plezier uit." Die passie voor sport bleef. Tommy was goed in atletiek en deed veel aan fitness. Anderhalf jaar geleden deed hij mee aan een talentendag van NOC*NSF, voor sporters met een beperking. "Er wordt bekeken waar je talenten liggen. Ik had nog weinig ervaring met fietsen, maar dankzij mijn sportieve achtergrond kon ik meteen op hoog niveau instromen. Bondscoach Eelke van der Wal liet me tests doen op een spinningfiets. Daar bleek dat ik als piek 1.650 watt leverde, waar een gemiddelde man rond de 600 zit. Hij wilde graag met me verder."

Unieke combinatie
Daarna ging het snel. Tommy vormt sinds die tijd een duo met fietspartner Yorick Bos en samen trainen ze zich een slag in de rondte. Yorick zit als piloot voor op de tandem; stoker Tommy vanwege zijn beperking achterop. "Yorick is gewoon een valide sporter. Dat is het leuke: dit is de enige Paralympische sport die je samen met een niet-beperkte sporter doet. Zo is Teun Mulder ook een teamgenoot van me. Hij won in 2012 nog brons op de Olympische Spelen en gaat nu voor een medaille op de Paralympische Spelen."

Techniek
Het eerstvolgende ijkmoment is het WK in Italië, in maart. Daar willen Tommy en Yorick indruk maken, om vervolgens door te stoten naar de Paralympische Spelen in Brazilië, meteen na de Olympische Spelen. Tommy knikt als we hem vragen of het allemaal niet héél snel gaat. "Van recreatieve sporter ben ik in anderhalf jaar tijd ineens een fulltime sportman. Ik train zes volledige dagen per week, daarom heb ik mijn studie ook gepauzeerd. Het was niet te combineren. Momenteel staat baanwielrennen echt op nummer één. Het mooie aan de sport? Bij de sprint ligt de topsnelheid boven de 70 kilometer per uur. Om met zo'n snelheid door de bocht te vliegen geeft echt een kick. Ik houd van winnen, maar ook aan het trainen beleef ik veel plezier. Het is heel mooi om hard te trainen en te merken dat je langzaam maar zeker steeds sterker en beter wordt. Ik kan hier echt iets mee bereiken."

Lees het complete artikel deze week in het Udens Weekblad. 

Meer berichten